prof. dr Günther Enderlein
IZOPATIA / HOMEOPATIA
preparat krwi pod mikroskopem w ciemnym polu
Izopatia (od greckich słów: ?sos-równy i páthos-
cierpienie, choroba)
to metoda leczenia zarówno chorób przewlekłych, jak i
ostrych za pomocą preparatów zawierających
niskorozwinięte
formy endobiontów grzybów pleśniowych, mających zdolność
rozbijania i unieszkodliwiania form wysokorozwiniętych,
patologicznych, chorobotwórczych tychże grzybów.
Za twórcę metody uważa się berlińskiego zoologa i
mikrobiologa prof. dr. Günthera Enderleina
(1872-1968).
Historia odkrycia
sięga czasów prowadzenia w Egipcie wielkich prac
wykopaliskowych. To właśnie prof. Enderlein wyhodował
ze znalezionych w mumiach egipskich zarodników grzybów
kolonie żywych pleśni, głównie Mucor racemosus i
Aspergillus niger (van Thieghem).
Takie same, zdolne do wzrostu zarodniki Mucor racemosus
znaleziono później w wydobytych z lodu szczątkach mamutów,
a nawet w ropie naftowej.
Niezwykle żywotne formy przetrwalnikowe grzybów pleśniowych
występują tylko w martwym materiale biologicznym. W
organizmach żywych natomiast, we wszystkich komórkach,
jak i we krwi przybierają mniej lub bardziej zróżnicowane
postacie symbiotycznych endobiontów. Występują tam
w postaci małych, nieruchliwych, koloidalnych, ale żywych
struktur białkowych. Ich wielkość nie przekracza jednej
stutysięcznej milimetra. Obok struktur prymitywnych i
niechorobotwórczych znajdują się również formy wyżej
zorganizowane, patogenne, chorobotwórcze. Proporcje w
występowaniu poszczególnych form zależą ściśle od warunków
panujących w środowisku wewnętrznym organizmu (milieu).
Jeśli człowiek jest zdrowy, przeważają formy mniej
rozwinięte, drobne, nie wywołujące zachorowania, a
wręcz stabilizujące zdrowie. W przypadku zaburzenia
środowiska fizjologicznego, równowaga ulega zachwianiu.
Formy niższe przechodzą wtedy w formy wysokorozwinięte,
a co za tym idzie rozwija się choroba. Im większe jest
odstępstwo od prawidłowego pH (od fizjologicznej równowagi
kwasowo-zasadowej), tym więcej tworzy się patogennych
stadiów bakteryjnych i grzybowych, a ubywa form drobnych,
prymitywnych, apatogennych.
Prof. Endrelein zastosował do obserwacji zjawiska
pleomorfizmu (polimorfizmu) - występowania
wielopostaciowości form drobnoustrojów - mikroskop
z ciemnym polem. W przeciwieństwie do dotychczas używanego,
z jasnym polem, służącym do obserwacji krwi martwej,
utrwalonej preparatami chemicznymi mógł obserwować krew
żywą z niezdeformowanymi składnikami morfotycznymi i przy
prawie niezmienionym pH.
W wyniku wieloletnich badań udało mu się opisać dwie
cyklogenie (stadia rozwojowe) grzybów pleśniowych Mucor
racemosus (Fresen) oraz Aspergillus niger (van Thieghem)
poczynając od form endobiontycznych, koloidalnych,
najmniejszych, poprzez wyższe formy o cechach bakterii,
aż po stadia patogennych grzybów.
Enderlein sugerował, że te dwa grzyby mogą mieć związek z
powstawaniem większości chorób, z rakiem włącznie. W
swoich badaniach nie ograniczył się tylko do stwierdzenia
faktów, ale też zaproponował metodę leczenia mającą na
celu cofnięcie toczącego się już procesu chorobowego.
Wykorzystał w tym celu swoje odkrycie, że niskorozwinięte
formy endobiontu są w stanie unieszkodliwić
wysokorozwinięte formy pasożytnicze drobnoustrojów
poprzez trwałe rozerwanie połączeń między nimi i wydalenie
ich z organizmu.
Wraz ze swoimi współpracownikami zaczął wytwarzać
konkretne leki izopatyczne/homeopatyczne, złożone
z niższych, niepatogennych form grzybowych. Leki
te były w stanie przywrócić zachwianą symbiozę między
endobiontem, a organizmem gospodarza.
Równolegle z Enderleinem badaniami nad polimorfizmem i
cyklogenią zajmował się dr Wilhelm von Brehmer.
Obserwując pod mikroskopem słabo poruszające się drobne,
niepatologiczne cząsteczki, które nazwał Siphonosphora
polimorpha zauważył, że zaraz po zmianie pH krwi na
alkaliczne przekształcają się samoistnie w formy patogenne,
a po jej zakwaszeniu - z powrotem w saprofity.
Był to kolejny dowód na istnienie zmienności form
drobnoustrojów w zależności od milieu.
Jakie czynniki powodują najczęściej zachwianie
równowagi biologicznej organizmu, a w konsekwencji
prowadzą do
rozwoju patogennych grzybów?
spożywanie w nadmiarze produktów białkowych
(dieta wysokobiałkowa),
wysokie spożycie cukru rafinowanego i jego produktów,
nadmierne spożycie produktów kwaśnych i
wychładzających,
niewłaściwa dieta prowadząca do zaburzeń
funkcjonowania przewodu pokarmowego; zbyt wczesne
wprowadzenie do diety noworodka - przed upływem 9 m-ca
życia - obcego białka, najczęściej krowiego i jajek
kurzych (alergeny),
nadużywanie środków farmakologicznych, zwłaszcza
antybiotyków, hormonów i niesteroidowych środków p.
zapalnych,
palenie tytoniu, alkoholizm, narkomania,
zęby leczone kanałowo (zatruwane) będące ogniskiem
rozwoju wysokorozwiniętych, patologicznych form,
plomby amalgamatowe (możliwość przewlekłego zatrucia
rtęcią),
zatrute środowisko zewnętrzne, niskiej jakości
żywność, zawartość w żywności pestycydów, hormonów,
metali ciężkich,
konserwanty i sztuczne dodatki do żywności jak
glutaminian sodu, słodziki: cyklamat, aspartam,
acesulfam,
stresy,
negatywne emocje: złość, gniew, nienawiść, zawiść,
zazdrość, a także strach, lęki,
płytkie oddychanie,
brak relaksu, przepracowanie, niedobór snu.
cykle rozwojowe grzybów a rodzaj wywoływanej
choroby
Mucor racemosus wiąże się ze wszystkimi chorobami
związanymi z układem krążenia (niewydolność krążenia,
miażdżyca, udar, zawał, zator) i krwią (zaburzeniami
funkcji płytek, trombocytopenią lub trombocytozą), z
chorobami żył, w tym żylakami i hemoroidami, szumami
usznymi (tinnitus), nadciśnieniem tętniczym oraz
alergiami i zapaleniem błony śluzowej jelit.
Choroby te rozwijają się najczęściej w organizmach
przebiałczonych.
Aspergillus niger związany jest z chorobami o typie
gruźliczym i paragruźliczym; oskrzelami i płucami,
astmą i alergią. Poza tym ze zwyrodnieniem stawów i
chorobami więzadeł, z chorobami z autoagresji – chor.
Bechterewa, z nadczynnością i niedoczynnością tarczycy,
świądem, w tym neurodermatitis (atopowe zapalenie skóry),
dermatitis, łuszczycą, anginami, z chorobami węzłów
chłonnych, torbielami, guzami, chorobami prostaty.
Penicillium dotyczy tylko chorób o przebiegu ostrym jak
zapalenia, ropienie, zakażenia, w tym gronkowcowe,
paciorkowcowe, choroby reumatyczne, neurologiczne.
Dorobek prof. Enderleina jest dziś w pełni wykorzystywany.
Niemiecka firma Sanum-Kehlbeck GmbH, posiadająca
wyłączność do wytwarzania tych produktów, wytwarza
całą gamę izopatycznych/homeopatycznych preparatów z
Mucor racemosus, Mucor mucedo, Aspergillus niger,
Penicillium roqueforti, Penicilium chrysogenum (notatum),
Penicilium glabrum (frequentans),a także z dwumorficznego
drożdżaka i jednocześnie grzyba Candida albicans i
Candida parapsilosis (Candida jako drożdżak jest saprofitem
w formie grzyba pleśniowego – patogenem) i wiele innych
uzupełniających terapię preparatów.
Opracowana jest również Isopatica/Homeopatica Materia
Medica oraz schematy szczegółowego leczenia chorób
przewlekłych The Sanum Therapy Prescription Book
autorstwa dr. med. Konrada Werthmanna.
Ze względu na dużą skuteczność izopatii, stale zwiększa
się - również i w Polsce - liczba lekarzy, farmaceutów
i naturoterapeutów zainteresowanych praktycznym
zastosowaniem tej metody terapii, a przede wszystkim
chętnych do opanowania tej wiedzy.
Nie sposób nie wspomieć osobistego wkładu, jaki wniósł i
wnosi nadal dr med. Konrad Werthmann w przygotowywanie
kadry polskich lekarzy do wdrożenia do praktyki tej
metody leczenia. Jest to lekarz pediatra, gastroenterolog
z Salzburga w Austrii, autor obszernego opracowania o
etapach leczenia większości chorób za pomocą dostępnych
leków izopatycznych/homeopatycznych, autor doskonałego
przewodnika dietetycznego dla chorób przewlekłych oraz
alergii. Godne naśladowania jest Jego podejście do
pacjenta i choroby. W jednym z wywiadów podał, czym się
głównie kieruje w swojej pracy zawodowej. Powiedział
mianowicie, że dla niego leczenie miało zawsze naturę
holistyczną i dlatego nigdy nie leczył swoich pacjentów
jak konwencjonalny lekarz. Zawsze też chciał poznać
przyczynę choroby i dlatego nie wystarczała mu wiedza
zdobyta w szkole (wyższej - dop.WK), która rozpoznawała
wyłącznie patologię.
Terapia izopatyczna jest metodą w pełni bezpieczną i
nieszkodliwą, bo lekami są naturalne składniki
biologiczne ciała człowieka, które szkodzić nie mogą.
Jest metodą skuteczną, bo podawane do organizmu
niskorozwinięte formy endobiontu są w stanie rozbić
połączenia form wysokorozwiniętych, patologicznych i
usunąć je z organizmu. Jest metodą holistyczną, bo
leczy całego człowieka, a nie tylko jego chory,
wyizolowany z całości organ. Zasługuje więc w pełni
na miano przyjaznej człowiekowi Holistycznej Terapii
Dwudziestego Pierwszego Wieku.
Autor:
mgr farm. Wanda Karpińska, naturoterapeuta,
Terapia izopatyczna
ZAKRES STOSOWANIA LEKÓW IZOPATYCZNYCH
( immunobiologicznych)
1. W terapii większości chorób przewlekłych, w tym
przewodu pokarmowego, narządów wewnętrznych, gruczołów
wydzielania wewnętrznego, również w terapii otyłości,
chorobach reumatycznych i zapalnych, chorobach naczyń,
żylakach, astmie, alergiach, w leczeniu zespołu
neurowegetatywnego z objawami lęku, nadpobudliwości oraz
w wielu innych stanach.
2. W terapii grzybic: candidiaza jelit, grzybica
paznokci, międzypalcowa, układu moczo-płciowego i inne.
3. W ostrych stanach bakteryjnych i wirusowych jak:
zapalenie zatok, ucha środkowego, angina, grypa, zapalenie
pęcherza moczowego oraz w profilaktyce schorzeń
infekcyjnych.
4. Dla podwyższenia odporności, wzmocnienia organizmu,
u rekonwalescentów.
Przesłanki do zastosowania leków izopatycznych
Najczęściej wskutek niewłaściwego odżywiania (poczynając
już od okresu niemowlęcego), stosowania antybiotyków
doustnych i/lub doświadczania przewlekłego stresu może
dojść do:
dysbiozy jelit [zachwianie wewnętrznego środowiska,
zanik fizjologicznej flory jelitowej (dysbakterioza) i
zastąpienie jej przez toksyczne grzyby],
degeneracji błon śluzowych jelit i zaniku kosmków
poprzez złuszczenie się (tzw.atrofia),
zmian zapalno-degeneracyjnych błon śluzowych jelit,
zmian zapalno-alergicznych ścianek jelit (czasami).
W konsekwencji jelita stają się przepuszczalne (tzw.
zespół przeciekającego jelita) dla różnych makromolekuł,
w tym białkowych, toksyn kałowych i mykotoksyn, co
doprowadza do przewlekłego zatrucia całego organizmu;
pogorszenia samopoczucia, w tym zaburzeń w sferze
emocjonalnej, bólów głowy, spadku odporności, powstania
alergii, pogorszenia trawienia, wzdęć, zaparć, biegunek
i wielu innych objawów klinicznych ze strony narządów i
układów pozornie nie związanych z chorobą jelit.
Jeśli więc wykonacie Państwo prosty test na szczelność
jelit polegający na spożyciu sałatki z gotowanych
buraczków i obserwowaniu zabarwienia moczu po kilku -
kilkunastu godzinach od spożycia i wyjdzie on dodatni
(mocz zabarwi się na różowo lub czerwonawo), będzie to
sygnał, że ścianki jelit uległy wyżej opisanym zmianom z
wszystkimi tego konsekwencjami dla kondycji ustroju.
Proponujemy w takim wypadku pomoc w przywróceniu równowagi
biologicznej nie tylko przewodu pokarmowego, ale całego
organizmu, łącznie ze sferą psychiki. Jest to możliwe
dzięki zastosowaniu przede wszystkim terapii lekami
izopatycznymi dobranymi do obrazu choroby oraz diety
eliminującej z jadłospisu szkodliwe produkty, ale też
przy maksymalnej współpracy pacjenta w przestrzeganiu
zaleceń.
Konieczne jest przy tym poznanie obrazu całego organizmu
(wywiad terapeutyczny), co pozwala na określenie
wszystkich szkodliwych czynników i opracowanie na
tej podstawie szczegółowych zaleceń natury ogólnej.
Zapraszamy Państwa do korzystania z tej naturalnej,
bezpiecznej, a jednocześnie skutecznej terapii.
Dodajmy, iż leki izopatyczne w wielu ostrych infekcjach
są w stanie zastąpić antybiotyk. Można je stosować bez
obaw również u niemowląt i małych dzieci.
ps źródło internet

Gen wzrostu włosów namierzony, ale do leku droga
daleka
Ustalono gen odpowiedzialny za wzrost włosów, ale
leku na
łysienie jeszcze nie znaleziono...
Badacze z amerykańskich uniwersytetów Columbia,
Rockefellera i Stanforda zidentyfikowali gen odpowiedzialny
za wzrost włosów. To APCDD1 znajdujący się w specyficznym
regionie 18 chromosomu. Natrafili na niego, gdy poszukiwali
przyczyn rzadkiej choroby dziedzicznej (hipotrychozy),
która objawia się wypadaniem włosów już w dzieciństwie.
Jego mutacja powoduje chorobowe zanikanie mieszków
włosowych.
Badania prowadzone były wśród mieszkańców Pakistanu i
Włoch dotkniętych hipotrychozą. Rzeczpospolita przytacza
opinię Angeli M. Christiano, profesor dermatologii i
genetyki w Columbia University Medical Center (przez
lata zajmowała się genetycznymi uwarunkowaniami wzrostu
włosów u myszy), iż ostatnie ustalenia naukowców przyczynią
się do opracowania skutecznego leku pomocnego w leczeniu
ludzi cierpiących z powodu wypadania włosów.
– Jednak rozpoznany gen, pełniący ważną rolę w
hipotrychozie, nie jest kluczem do wyjaśnienia zagadki
męskiego łysienia – studzi nadzieję prof. Christiano.
Zatem mimo wielu badań przyczyna nadmiernego wypadania
włosów wciąż pozostaje nieznana. Wiadomo tylko, że istotną
rolę odgrywa układ hormonalny, dziedziczność, wpływy
genetyczne i oddziaływanie środowiska.
Najczęstszą przyczyną wypadania włosów u kobiet są zmiany
hormonalne, np. ciąża, menopauza lub inne zaburzenia w
organizmie. Z kolei wśród panów utrata włosów wiąże się
często z łojotokiem - gdy ilość androgenów jest zwiększona.
Ten rodzaj wypadania włosów u mężczyzn rozpoczyna się po
ukończeniu cyklu dojrzewania.
Nie wynaleziono do tej pory skutecznego leku
zapobiegającego wypadaniu włosów lub leczącego
tę przypadłość. Ostatnie badania identyfikujące
gen odpowiedzialny za ich wzrost nie stanowią jeszcze
przełomu. Remedium pozostaje zwiększona dbałość o włosy,
która może opóźnić ich nadmierne wypadanie.

źródło internet

ANALIZA PIERWIASTKOWA
CO TO JEST ANALIZA PIERWIASTKOWA WŁOSÓW?
Najnowocześniejsza metoda oceniająca stan biochemiczny
organizmu. Jest to test laboratoryjny, który określa
skład pierwiastków śladowych (mikro- i makroelementy)
we włosach. Dowiedziono naukowo, iż zachodzi zależność
między poziomami pierwiastków we włosach i w narządach
wewnętrznych. Włosy są zatem "dokumentacją" stanu
organizmu. Na podstawie analizy krwi nie można stwierdzić
jakie jest ich nagromadzenie w poszczególnych tkankach,
gdzie są magazynowane. Stężenie pierwiastków we krwi
może zmieniać się wraz ze zmianami emocjonalnymi, w
zależności od pory dnia w której pobierana jest krew,
bądź od spożytego posiłku przed jej pobraniem. Takiej
zmienności nie obserwujemy we włosach. Krew "wyciąga"
również potrzebne jej pierwiastki z różnych tkanek,
dopiero gdy już nie ma skąd "wyciągnąć" zauważymy braki
we krwi. Nadmiar pierwiastków również jest usuwany z krwi
do innych tkanek.
PRZYKŁADY
Trzydzieści do czterdziestu dni po silnym oddziaływaniu
ołowiu, jego podwyższony poziom może być nie wykrywalny
we krwi w wyniku usunięcia tego metalu przez organizm
z krwioobiegu jako działanie obronne i przeniesione do
wątroby, kości, zębów i włosów, i stąd stopniowo uwalniany
nadal zatruwa organizm. We włosach mamy obraz z ostanich
3-4 miesięcy oraz czy takie zatrucie spowodowało zmiany.
ZALETY ANALIZY PIERWIASTKOWEJ WŁOSÓW
próbki włosów są łatwo i bezboleśnie pobrane (wycięte) i
wysłane do laboratorium bez specjalnych wymagań
dotyczących przesyłek pocztowych.
zmiany długookresowe pierwiastków są łatwiej wykrywane we
włosach niż we krwi.
Stężenia większości pierwiastków we włosach są dużo wyższe
niż we krwi i innych tkankach - przez co są łatwiej
wykrywalne.
Włosy dostarczają informacji o substancjach przechodzących
do nich z krwi jak również z otaczającego środowiska
zewnętrznego.
włosy są wybrane przez Światową Organizację Zdrowia WHO
i Agencję Ochrony Środowiska do oceny wpływu metali
toksycznych na organizm.
DLACZEGO PIERWIASTKI ŚLADOWE SĄ TAK WAŻNE?
Pierwiastki śladowe są niezbędne dla niezliczonych przemian
zachodzących w organizmie w każdej fazie życia.
Pierwiastki są ważniejsze niż witaminy, gdyż nie
mogą być "wyprodukowane" przez żyjący organizm.
Wiele witamin powstaje w naszym organizmie, ale
potrzebnych pierwiastków śladowych nie jesteśmy
w stanie wytworzyć, bądź pozbyć się szkodliwych
nadmiarów.
PRZYKŁADY:
Pacjentka z rozpoznaniem osteoporozy (wynik -
densytometria) i kamicy nerkowej (wynik - USG).
Wykonała analizę pierwiastkową włosów co potwierdziło
tendencje do ww. schorzeń. Jednocześnie stwierdzono brak
równowagi biochemicznej i metabolicznej. Nadmiar poziomu
wapnia w tkance miękkiej i jednoczesne nie wchłanianie
wapnia do tkanki kostnej. Duże niedobory pierwiastków
śladowych: cynku, magnezu, wanadu, manganu, krzemu i
niklu oraz tendencje do wchłaniania metali toksycznych:
glinu, ołowiu, kadmu i rtęci. Brak równowagi (niedobory)
pierwiastków w organizmie był przyczyną zaburzeń pracy
poszczególnych organów. Pacjentka rozpoczęła kurację i
suplementacją zaleconą w opisie na podstawie analizy
pierwiastkowej włosów. Po 6 m-cach na kolejnym badaniu
densytometrii stwierdzono wyraźne uwapnienie kości czyli
cofnięcie się osteoporozy, a badanie USG wykazało
obkurczenie woreczka żółciowego i brak złogów
kamiennych.
Brak cynku objawia się utratą smaku i węchu - jedzenie nie
smakuje. Brak popędu seksualnego, brak wewnętrznego "
napędu", choroby skóry (trądzik), stany depresyjne,
zaburzenia miesiączkowania, zwiększona skłonność do
infekcji, brzydki zapach z ust i potu.
Niedobór magnezu jest przyczyną wielu dysfunkcji
metabolicznych w organizmie. Objawia się np. napięciem
mięśniowym, skurczami mięśni, zaburzeniem rytmu serca,
nudnościami, zmianami psychicznymi, stanami depresyjnymi,
drażliwością, bólami miesiączkowymi, zaburzenia wzrostu.
Magnez odgrywa ważną rolę w sferze psychiki: nadwrażliwość
psycho-ruchowa, lęki, ciągłe rozdrażnienie,
stany stresowe.
Chrom- spełnia bardzo ważną rolę w metabolizmie glukozy,
niektórych białek i tłuszczy. Brak chromu objawia się
przez brak odporności nerwowej, bóle głowy, brak
wewnętrznej energii, nastroje depresyjne, skłonności do
alkoholu lub ciągły smak na słodycze, ale również
nietolerancje na glukozę, zaburzenia w gospodarce białek
i lipidów.
Żelazo - stanowi podstawę hemoglobiny i miglobiny oraz
wielu enzymów żelazoprofilowanych związanych z oddychaniem
wewnątrzkomórkowym. W organizmie część żelaza
wykorzystywane jest do produkcji hemoglobiny a część
jest magazynowana w narządach wewnętrznych np. wątrobie
i śledzionie. Od żelaza zależy działanie enzymów, stan
krwinek czerwonych, prawidłowa czynność serca, procesy
podziału komórek, przemiana hormonalna, rozwój tkanki
mięśniowej, układ odpornościowy, zaopatrzenie komórek w
tlen. Wchłanianie i metabolizm żelaza zależy od innych
pierwiastków szczególnie: kadm, mangan, ołów, cynk i
fosfor. Wiadomo już, że zapas żelaza w mózgu ulega
obniżeniu na długo przed obniżeniem poziomu we krwi.
Obniżony poziom żelaza we krwi pojawia się zwykle dopiero
w ostatnim stadium niedoboru żelaza - anemia. Do
prawidłowego wytwarzania hemoglobiny niezbędne są
również witamina C, witaminy z grupy B oraz kwas foliowy.
Z prawidłowym przyswajaniem żelaza z pożywienia mają
kłopoty osoby cierpiące na niedoczynność tarczycy, niską
temp. ciała oraz ze zbyt małą ilością soków trawiennych.
ZATRUCIE organizmu pierwiastkami toksycznymi:
Ołów - uszkadza i niszczy krwinki czerwone, wątrobę, nerki
i powoduje odkładanie się w kościach, przez co skutki
zatrucia są widoczne nawet po wielu latach. Osłabienie
sił witalnych, słabe krążenie krwi prowadzące do
niedokrwistości, choroby skóry, bóle stawów i problemy z
pamięcią.
Kadm - nagromadza się stopniowo w organizmie i powoduje
niepłodność, zaburzenie wzrostu, zniekształcenie kości,
uszkadza komórki nerwowe, zaburza przemianę wapnia i
fosforu w tkance kostnej i przyczynia się do rozrzedzenia
struktury kości, przyspiesza rozwój miażdżycy i prowadzi
do nadciśnienia, kadm gromadzi się w nerkach i jest
przyczyną zaburzeń czynności nerek, wywołuje zmiany
nowotworowe.
Rtęć - zaburzenia widzenia i świadomości, stany
dezorientacji i zagubienia, nagminne zapominanie,
nerwowość. Około 10% wprowadzonej rtęci do organizmu
przedostaje się do mózgu i tam się gromadzi. Wypiera z
tkanki mózgowej cynk, a następnie przenika do jąder
komórkowych i niszczy materiał genetyczny. Stany chorobowe
związane z toksycznym działaniem rtęci to bezsenność,
zawroty głowy, zmęczenie, stany depresyjne, osłabienie
pamięci i koordynacji ruchów, osłabienie wzroku i słuchu,
drżenie rąk, nadciśnienie, zmiany nowotworowe. Istnieje
również podejrzenie, iż AUTYZM może być powodowany
zatruciem rtęcią.
Glin - zwiększona dawka ponad 60 mg/dziennie jest
niekorzystna dla zdrowia. Objawy nadmiernej kumulacji
glinu w tkance mózgowej prowadzi do zaburzeń pamięci i
równowagi. Badania wskazują na związek kumulacji glinu z
chorobami Alzheimera oraz Parkinsona. Nadmiar glinu jest
szybko wydalany ze zdrowego organizmu, jednak przy
uszkodzeniu funkcji nerek wydalanie jest już ograniczone.
Objawy działania toksycznego glinu: zaparcia, pocenie się,
nudności, osłabienie.
ZALECENIA DO WYKONANIA BADANIA:
zaburzenia gastrologiczne (złe wchłanianie, zaparcia,
bóle brzucha)
zaburzenia hormonalne (tarczyca, brak miesiączki,
bezpłodność, otyłość, zaburzenia wzrostu)
zaburzenia neurologiczne i psychiczne, choroby
mięśni (depresja, neuropatie, SM, Parkinson)
zaburzenia dermatologiczne (trądzik, łuszczyca,
bielactwo, wypadanie włosów)
zaburzenia kardiologiczne
stany złego samopoczucie (brak diagnozy mimo
wielu badań)
schorzenia kostno-stawowe (osteoporoza, "
skrzypienie" stawów)
alergie
zatrucia pierwiastkami toksycznymi
planowanie ciąży
braku odporności, częste infekcje
wsparcie leczenia chorób przewlekłych i ciężkich
ustalenie odpowiedniej diety w profilaktyce
zdrowotnej
ustalenie diety i suplementacji dla sportowców
bADANE POZIOMY PIERWIASTKÓW:
Wapń, sód, potas, fosfor, cynk, magnez, żelazo,
miedź, nikiel, mangan, selen, chrom, molibden, kobalt,
german, krzem, siarka, jod, cyna, wanad, stront, bor,
lit, bar.
Pierwiastki toksyczne: arsen, rtęć, glin, kadm,
ołów.
ps źródło internet